frequency of smell...

Επαναλαμβανωμενες καταστασεις της ζωης μου.. Περιοδικα σηματα των κυματων απο τη συχνοτητα ηχου της καρδιας μου και του μυαλου μου .. Ολα ιδια , με ασπρομαυρη διαφορα το αλλο προσωπο , το αλλο βλεμμα , την αλλη μυρωδια .. Ποτε θα με βρει η μυρωδια που μου ανηκει ; ...

str. Pain

Δεν ειμαι εδω..Πουθενα! Χαθηκα.. Δεν βρισκω τα βηματα μου.. Ενα απεραντο σκοταδι και εγω κοιταζω! Κοιταζω πισω και βλεπω το παρελθον μου,ολους και ολα! Μπροστα ειναι το μελλον,και διπλα μου το παρον! Ενα παρον γεματο πονο..Καθομαι και περιμενω αυτο το κατι που μπορει να μου αλλαξει τη ζωη,αλλα μαλλον εχασε το δρομο.. Χανομαι και εγω με την σειρα μου στα στενακια του μυαλου μου..Ψαχνω για μια συγκεκριμενη οδο..Οδο Πονου.. Σκεφτηκα αν κατσω στη μεση της και φωναξω με ολη τη δυναμη της φωνης μου και της σκεψης μου, ισως και να λυτρωθω.. Χαζη σκεψη τελικα..... Εχω πολυ προσπαθεια ακομα...

??

Κοσμος γεματος απο ψεμα και αχαριστια... Ποσο υπαρχει ακομα?
Ποτε θα γινουν ολα καλυτερα?
Aναρωτιεμαι εδω και μερες..
Αναρωτιεμαι εδω και χρονια..
Καμια απαντηση ομως..
Και ειναι τραγικο! Θελω αυτο που εχετε! Μια λεξη δηλαδη : ελευθερια
Για αυτη που δεν παλεψα ποτε και ισως μια φορα να δικαιουμαι να το κανω.. Ματαια.. Ολα ζουν σε ενα χαος και με εχουν παρει και εμενα μαζι τους.. Με το ζορι ! Δεν το ηθελα να συμβει παλι.. Θελω να με πιστεψεις! Για μονο μια φορα! Και θα γινουν ολα καλα! Το υποσχομαι! Δεν σε μισω τοσο πολυ εαυτε μου! Απλα εχω μεινει στην προσπαθια συμφιλιωσης μαζι σου.. Αρκει να πιστεψεις... Σε εμενα! Μονο σε μενα.. Γιατι κανεις αλλος δεν νοιαζετε οσο εγω για σενα.. Μπορει να μην το δειχνω αλλα ισχυει! Μαζι ισως και να κανουμε μικρα θαυματα! Σευχαριστω που υπαρχεις ακομα και δεν με εχεις εγκαταλειψει..

Keep Bleeding...

Χανομαι σε λεξεις που παραξηγουνται απο μονες τους! Ναι! Με πιανει πολλες φορες.. Προσπαθω να το αποβαλλω.. Αλλα εχει γινει πληγη μεσα μου πλεον! Που οσο και να επουλωνεται παντα ξανανοιγει και νιω8ω μια σταλα αιματος στο μαγουλο μου και καταλαβαινω οτι ειναι το δακρυ μου.. Ξανα και ξανα! Σαν να μην αλλαζει τιποτα..Σαν να βρισκεσαι παγιδευμενος στις ιδιες καταστασεις για χρονια ,ισως και για παντα! Να θελεις να ξεφυγεις αλλα καποιος να σε κραταει απο τα ποδια και να σε τραβαει προς την θαλασσα για να σε αναγκασει να το κανεις!Να πνιγεις.. Θα σε παρατησει εκει για να το κανεις μονος σου , για να μην μπορεις να τον κατηγορισεις μετα για φονο! Βουλιαζεις ,πας στον πατο αλλα εισαι ηρεμος.. Γιατι το εχεις ξαναζησει αυτο το ονειρο-εφιαλτη πολλες φορες.. Και ξερεις οτι η μαγικη λεξη χρονος θα ερ8ει και 8α σε σωσει ξαφνικα..

Σημερα...Αυριο...Χθες...

Ενα απρομαυρο τοπιο το βλεμμα σου σημερα...
Ενα μαυρο ευχαριστω η συγγνωμη σου χ8ες...
Ενα γκρι γελιο η ανασα μου αυριο.....

The End..........

Τελος!!! Ως εδω ηταν! Τα βαρεθηκα ΟΛΑ! Την ιδια μου την ζωη.. ΓΙΑΤΙ να μην γινετε ΠΟΤΕ κατι 'καλο'?????.....

Smell of memories...

Περπαταω και χανομαι..Δεν ξερω τι γινετε,ολα αλλιωτικα,ολα διαφορετικα..Σαν ονειρο γλυκο και σαν εφιαλτης ασπρομαυρος..
Φοβαμαι..Λαθος χειρισμοι που καταληγουν σ'αυτους τους ασπρομαυρους εφιαλτες..
Θυμαμαι..αλλα η θυμηση σου με κανει να ξεχναω..Ξεχναω ποια ειμαι..Ξεχναω ποια ηταν τα ονειρα μου και ποιες οι προσδοκιες μου..Ολα γυρω μου ειναι τοσο ασχημα για την ομορφια τους..Τοσο ξεχασμενα για την θυμηση τους..
Περναω τον δρομο και μου μυρισε εσυ! Εσυ που εκανες την μυρωδια σου να υπαρχει μεσα μου για πολυ καιρο..Χρονια.. Και δεν προκειτε να με εγκαταληψει ποτε..Ισως ειναι το μονο απο σενα που δεν με αφησε.. Το μονο απο σενα που με αγαπησε πραγματικα.. Το μονο απο σενα που οταν χωριζομασταν μετα την συναντηση μας ενιωθα οτι αυτο μονο ειναι προθυμο να με ακολουθησει..Μονο αυτο..Η μυρωδια σου που με προστατευε.. Χωρις να το ξερεις.. Ετσι,την επαιρνα αγκαλια ,της εδινα ενα φιλι και γυρνουσαμε μαζι..

...Cries....

.....Και εκει που λες οτι εισαι δυνατος ,εκει αρχιζεις να κλαις...

Προσπαθεις να σκεφτεις αλλα δεν τα καταφερνεις...Χρειαζεται τεραστια προσπαθεια για να πεις κατι καλο για την ζωη σου..Για σενα... Ολα μαυρα..Καταμαυρα.. Και εσυ στο κενο απλα καθεσαι και τα παρατηρεις.. Παρατηρεις χωρις να κανεις τιποτα.. Απολυτως τιποτα.. Μονο κλαις κλαις κλαις...

Ποσες φορες εχω κλαψει?

Ακομα αναρωτιεμαι.. Απειρες παντως..

Χωρις νοημα..Απλα ξεσπαω..

Ξεσπαω για ολα..Για τα παντα..Τιποτα δεν ειναι αισιοδοξο και τιποτα δεν ειναι καλο.. Ενα ασπρομαυρο συννεφο απο πανω μου που με ακολουθει για παντα..Απο την στιγμη που γεννηθηκα και πολυ πιθανο μεχρι και την στιγμη που θα ξεψυχαω...

Μερικα πραγματα δεν αλλαζουν..Δεν προκειτε να αλλαξουν ποτε!

Παντα θα σε περιμενουν στη γωνια οταν θα επιλεξεις να στριψεις απο τον ομορφο δρομο στον οποιο βρισκεσαι και να σε τσακιζουν..Αυτη ειναι η μοιρα πολλων ανθρωπων..

Προσπαθω να γινω φιλη με τα δακρυα μου,αλλα δεν με θελουν για παρεα..Μου λενε οτι με φοβουνται..Θελω να τους πεισω οτι ειμαι καλος ανθρωπος αλλα δεν με πιστευουν..

Και ετσι συνεχιζουν την πορεια τους προς το μαγουλο μου..