This is the bright amphetamine sky ...

You're tearing me apart...

Feeling of ironic..

Αισθημα πονου , δηλειας και αισιοδοξιας ταυτοχρονα.. Ειρωνικος συνδιασμος..
Μερικες φορες ειναι ξεκουραστο να σκεφτεσαι με ειρωνια..

Bloody in the air..

Οι αναμνησεις οσο περνανε απο πανω μου τοσο μου γρατζουνανε την επιδερμιδα.. Πλεον ανηκουν στο παρελθον και εκει ειναι η θεση που τους αξιζει.. Ειναι ωρες ωρες που τις συμπαθω αθελα μου,αλλα παντα με πληγωνουν και φευγουν με το κεφαλι ψιλα και εμενα με αφηνουν αιμοφυρτη στο πεζοδρομιο μιας τυχαιας οδου.. Οι ανθρωποι δεν αλλαζουν,ουτε και εγω μαζι τους γιατι ισως να φοβαμαι το διαφορετικο και το απιαστο.. Ο καπνος του τσιγαρου μου κανει το τοπιο ασπρομαυρο και νιωθω μια σταλια κρυφου ενθουσιασμου.. Τελευταια τζουρα... ... Σβησιμο...

και καλη χρονια...

str. Pain

Δεν ειμαι εδω..Πουθενα! Χαθηκα.. Δεν βρισκω τα βηματα μου.. Ενα απεραντο σκοταδι και εγω κοιταζω! Κοιταζω πισω και βλεπω το παρελθον μου,ολους και ολα! Μπροστα ειναι το μελλον,και διπλα μου το παρον! Ενα παρον γεματο πονο..Καθομαι και περιμενω αυτο το κατι που μπορει να μου αλλαξει τη ζωη,αλλα μαλλον εχασε το δρομο.. Χανομαι και εγω με την σειρα μου στα στενακια του μυαλου μου..Ψαχνω για μια συγκεκριμενη οδο..Οδο Πονου.. Σκεφτηκα αν κατσω στη μεση της και φωναξω με ολη τη δυναμη της φωνης μου και της σκεψης μου, ισως και να λυτρωθω.. Χαζη σκεψη τελικα..... Εχω πολυ προσπαθεια ακομα...

Μετα απο τοσο καιρο απουσιας σκεφτηκα να κανω και παλι την παρουσια μου αισθητη..

Νιωθω απεχθια και φοβο.. Θυμο και πονο.. Οργη και δακρυα στο προσωπο μου... Δεν υπαρχουν λογια.. Μονο πραξεις απανθρωπιας,μαλλον ξεχασαμε την εννοια αυτης της λεξης..Μεταλλαχτηκαμε! Μαλλον δεν υπηρξαμε ποτε ανθρωποι στ'αληθεια.. Ντροπη και λιγο σαλιο στις ασπιδες τους απολους μας..
Καληνυχτα..

Cute!

Απλα μου αρεσε...Καλο μηνα χωρις ασχημες σκεψεις...

??

Κοσμος γεματος απο ψεμα και αχαριστια... Ποσο υπαρχει ακομα?
Ποτε θα γινουν ολα καλυτερα?
Aναρωτιεμαι εδω και μερες..
Αναρωτιεμαι εδω και χρονια..
Καμια απαντηση ομως..
Και ειναι τραγικο! Θελω αυτο που εχετε! Μια λεξη δηλαδη : ελευθερια
Για αυτη που δεν παλεψα ποτε και ισως μια φορα να δικαιουμαι να το κανω.. Ματαια.. Ολα ζουν σε ενα χαος και με εχουν παρει και εμενα μαζι τους.. Με το ζορι ! Δεν το ηθελα να συμβει παλι.. Θελω να με πιστεψεις! Για μονο μια φορα! Και θα γινουν ολα καλα! Το υποσχομαι! Δεν σε μισω τοσο πολυ εαυτε μου! Απλα εχω μεινει στην προσπαθια συμφιλιωσης μαζι σου.. Αρκει να πιστεψεις... Σε εμενα! Μονο σε μενα.. Γιατι κανεις αλλος δεν νοιαζετε οσο εγω για σενα.. Μπορει να μην το δειχνω αλλα ισχυει! Μαζι ισως και να κανουμε μικρα θαυματα! Σευχαριστω που υπαρχεις ακομα και δεν με εχεις εγκαταλειψει..

Keep Bleeding...

Χανομαι σε λεξεις που παραξηγουνται απο μονες τους! Ναι! Με πιανει πολλες φορες.. Προσπαθω να το αποβαλλω.. Αλλα εχει γινει πληγη μεσα μου πλεον! Που οσο και να επουλωνεται παντα ξανανοιγει και νιω8ω μια σταλα αιματος στο μαγουλο μου και καταλαβαινω οτι ειναι το δακρυ μου.. Ξανα και ξανα! Σαν να μην αλλαζει τιποτα..Σαν να βρισκεσαι παγιδευμενος στις ιδιες καταστασεις για χρονια ,ισως και για παντα! Να θελεις να ξεφυγεις αλλα καποιος να σε κραταει απο τα ποδια και να σε τραβαει προς την θαλασσα για να σε αναγκασει να το κανεις!Να πνιγεις.. Θα σε παρατησει εκει για να το κανεις μονος σου , για να μην μπορεις να τον κατηγορισεις μετα για φονο! Βουλιαζεις ,πας στον πατο αλλα εισαι ηρεμος.. Γιατι το εχεις ξαναζησει αυτο το ονειρο-εφιαλτη πολλες φορες.. Και ξερεις οτι η μαγικη λεξη χρονος θα ερ8ει και 8α σε σωσει ξαφνικα..

Σημερα...Αυριο...Χθες...

Ενα απρομαυρο τοπιο το βλεμμα σου σημερα...
Ενα μαυρο ευχαριστω η συγγνωμη σου χ8ες...
Ενα γκρι γελιο η ανασα μου αυριο.....

Kαλοκαιρακι!!..

Καλες βουτιες....!!

..Στη μοναξιά του σκοταδιού μικρή Σελήνη δάκρυσε..

"Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου. Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου. Ποιος ξέρει τι είν΄αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου!
Φεύγω αλλά να ξέρεις θα σ' αγαπώ πάντα.

Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα 'ρχεται προς εσένα κι εγώ κάθε βράδυ θα τ' ακολουθώ, θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου".

Ο δρομος του φεγγαριου-Ομηρος Αβραμιδης

Ο Ρωμαιος αγαπα τυφλα...

"....Περιπλανηθηκα τοτε στα σοκακια και αρχισα να νιω8ω καλυτερα για ολα αυτα που δεν πετυχαν,για τα ανεκπληρωτα,τα ερμα,ενιωσα υπεροχα μεσα στη 8λιψη μου,με αγγιξε το φως των ποιητων ,με ελουσε η τελεια γοητεια της απογοητευσης. Μαζεψα τον εαυτο μου σαν εναν παλιο καλο με8υσμενο φιλο που παραληρει και τρεκλιζει, τον εστησα στα ποδια του και του ειπα να στηριχτει πανω μου , δεν προκειται ποτε ,φιλε, να σε προδωσω ,μα 8α σε προδωσουν οι αλλοι.
Σφιχταγκαλιασμενοι φυγαμε απο κει. Μα παρολους τους ορκους , μολις στην γωνια τον προδωσα. Αρχισε να με τρωει η μανια του επιτακτικου και ανολοκληρωτου πο8ου γι'αυτην. Μονο να με αφηνε να την αγγι3ω και να την βαρε8ω , να πεσω πανω της και να την κατασπαρα3ω , να 3υπνισω μια μερα διπλα στο μα3ιλαρι της , τα ψιχουλα απο το πρωινο της να ενοχλουν τα φρεσκα σεντονια μου , η ανασα της να μυριζει απο τα ο3εα του στομαχου , τα ματια της βα8ουλωμενα και σκοτεινα γιατι 8α εχει καταλαβει πως δεν την αγαπω πια..
Να την απομυ8οποιησω και να λυπαμαι γιατι ηταν λιγοτερη απο τις προσδοκιες μου.
Μπορει και αυτο να μην γινοταν ποτε , μα να 3υπνουσα διπλα της με τους χτυπους της πρωτης φορας και με την δια8εση να φοραω τον καλυτερο εαυτο μου. Ολα ειναι πι8ανα , δυνα τες εκβασεις της προσωπικης μας ιστοριας..."

Ο Ρωμαιος αγαπα τυφλα- Αννα Κοκκινιδου

Φιλα με!.......

Τρεχω!
Αλλα δεν σε βλεπω πουθενα...

Σε βλεπω!
Αλλα εσυ οχι,ειμαι απαρατηρητη...

Σε αγγιζω!
Αλλα δεν με αισθανεσαι,ειμαι αϋλη...

Σε φιλαω!
Αλλα ουτε την αγαπη μου νιωθεις,ειμαι στεναχωρημενη...

Τρεξε!

Δες με!

Αγγιξε με!

Φιλα με!.......

Just choose a color!

I dream my painting

And then I paint my dream ....