"..Φοβαμαι πως ο καθενας μας ενιοτε εθελοτυφλει..Πιστευει πως ειναι ελευθερος.. Ο φοβος σκεπαζει τα παντα.. Δεν αφηνει καμια διεξοδο.. Ισοπεδωνει τις ηθικες αξιες,την ιδιαιτεροτητα των αισθηματων .Ομαδοποιησε τα αισθηματα και εγραψε την ιστορια του συνολου.. Ενω ολοι νιωθουμε το ιδιο ασχημα απεναντι στο κακο , αδυνατουμε να το αντιμετωπισουμε ομαδικα. Η μοναξια και η απογνωση ειναι τα πιο εντονα στοιχεια της τραγικοτητας των ανθρωπων.. Πιστευω πως εχουμε ακομα τη δυνατοτητα να διαλεξουμε.."
"...Αναρωτιεμαι γιατι οτιδηποτε αγνωστο πρεπει να ειναι ενα κακο και οχι μια προκληση . Αγνωστο ο εαυτος μου,οι ανθρωποι γυρω μου , αγνωστο το μελλον.. Το πραγματικο κακο ειναι το αγνωστο που δεν προσπαθω να ανακαλυψω..Γιατι επαναπαυομαι.. Γιατι φοβαμαι..."
"...Στο ακουσμα της λεξης αγνωστο, ο ανθρωπος απειλειται.. Νιωθει ανυπερασπιστος, προσπαθει να βρει σανιδα σωτηριας.. Το αγνωστο θα ειναι παντα αγνωστο,αυτο δεν αλλαζει.. Το υπερτατο αγνωστο στη ζωη μου ειναι ο θανατος.. Καθε φορα που το σκεφτομαι τρομοκρατουμαι.. Αισθανομαι αβοηθητη.. Περιμενω καποιον να μου δωσει τη λυτρωση μου.. Τη σωτηρια μου.."
Αποσπασματα απο θεατρικη παρασταση "Uhuru"("ελευθερια")
