Τρίτη, 5 Αυγούστου 2008

Ο Ρωμαιος αγαπα τυφλα...


"....Περιπλανηθηκα τοτε στα σοκακια και αρχισα να νιω8ω καλυτερα για ολα αυτα που δεν πετυχαν,για τα ανεκπληρωτα,τα ερμα,ενιωσα υπεροχα μεσα στη 8λιψη μου,με αγγιξε το φως των ποιητων ,με ελουσε η τελεια γοητεια της απογοητευσης. Μαζεψα τον εαυτο μου σαν εναν παλιο καλο με8υσμενο φιλο που παραληρει και τρεκλιζει, τον εστησα στα ποδια του και του ειπα να στηριχτει πανω μου , δεν προκειται ποτε ,φιλε, να σε προδωσω ,μα 8α σε προδωσουν οι αλλοι.
Σφιχταγκαλιασμενοι φυγαμε απο κει. Μα παρολους τους ορκους , μολις στην γωνια τον προδωσα. Αρχισε να με τρωει η μανια του επιτακτικου και ανολοκληρωτου πο8ου γι'αυτην. Μονο να με αφηνε να την αγγι3ω και να την βαρε8ω , να πεσω πανω της και να την κατασπαρα3ω , να 3υπνισω μια μερα διπλα στο μα3ιλαρι της , τα ψιχουλα απο το πρωινο της να ενοχλουν τα φρεσκα σεντονια μου , η ανασα της να μυριζει απο τα ο3εα του στομαχου , τα ματια της βα8ουλωμενα και σκοτεινα γιατι 8α εχει καταλαβει πως δεν την αγαπω πια..
Να την απομυ8οποιησω και να λυπαμαι γιατι ηταν λιγοτερη απο τις προσδοκιες μου.
Μπορει και αυτο να μην γινοταν ποτε , μα να 3υπνουσα διπλα της με τους χτυπους της πρωτης φορας και με την δια8εση να φοραω τον καλυτερο εαυτο μου. Ολα ειναι πι8ανα , δυνα τες εκβασεις της προσωπικης μας ιστοριας..."

Ο Ρωμαιος αγαπα τυφλα- Αννα Κοκκινιδου

Δεν υπάρχουν σχόλια: